24 listopada 2022 roku zapadł przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, VII Wydział Gospodarczy i Własności Intelektualnej pierwszy prawomocny wyrok odnośnie nieważności kredytu we frankach szwajcarskich (sygn. akt: VII AGa 447/22) oddalając apelację Pekao Banku Hipotecznego S.A. od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 listopada 2021 r. (sygn. akt: XVI GC 1309/20), w którym ten sąd ustalił wprost, iż nieważna jest tzw. umowa kredytu frankowego, zawarta między przedsiębiorcą a ww. bankiem. Sąd Okręgowy w Warszawie w uzasadnieniu prawomocnego już wyroku wskazał, że za sprzeczne z istotą stosunków umownych należy uznać postanowienia umowy kredytu, w której kredytodawca byłby upoważniony do jednostronnego określenia kursu waluty określonej jako właściwa dla oznaczenia kwot rat obciążających kredytobiorcę. "Zamieszczenie w umowie takiej klauzuli nie może zostać uznane za działanie pozostające w granicach swobody umów z art. 353(1) k.c." Jednocześnie, sąd apelacyjny wskazał, iż co do zasady sam mechanizm denominacji walutowej w umowach kredytowych jest dopuszczalny. Można stosować tego rodzaju klauzule waloryzacyjne, jeśli są one zgodne z ich przeznaczeniem i naturą stosunków obligacyjnych. Gdyby postanowienie umowne określające zasady przeliczeniowe zawierało odwołanie do obiektywnych wskaźników, np. do kursu średniego publikowanego przez NBP, w takim przypadku umowa kredytu byłaby ważna i mogłaby nadal obowiązywać. Aby nie narazić się na oddalenie powództwa o ustalenie nieważności umowy kredytu trzeba umiejętnie wykazać istnienie interesu prawnego z art. 189 k.p.c. Tu należy wskazać, iż sam prawomocny wyrok ustalający nieważność może być podstawą do wykreślenia hipoteki z księgi wieczystej oraz może skutkować tym, iż kredytobiorca nie będzie już musiał spłacać kredytu w ogóle.